Παρωτιδικές Διογκώσεις

Αρχική / Άρθρα / Ευρωκλινική Αθηνών / Παρωτιδικές Διογκώσεις

Παρωτιδικές Διογκώσεις

Ο άνθρωπος διαθέτει έξι μείζονες σιαλογόνους αδένες, (δύο παρωτίδες, δύο υπογνάθιους και δύο υπογλώσσιους) και 700-1000 ελάσσονες σιαλογόνους αδένες, διάσπαρτους στην στοματική κοιλότητα, χείλη, γλώσσα και φάρυγγα. Σκοπός τους είναι η παραγωγή σάλιου.Το σάλιο έχει πολλαπλές λειτουργίες. Βοηθάει στην κατάποση και της πέψη, προστατεύει από την τερηδόνα αλλά έχει και ανοσοποιητική δράση. Οι διαταραχές που αφορούν τους σιελογόνους αδένες.

Η παρωτίδα είναι ο μεγαλύτερος σιαλογόνος αδένας, βρίσκεται μπροστά από το αυτί, μεταξύ δέρματος και μασητήρα μυ. Διαθέτει εκφορητικό πόρο, ο οποίος εκκρίνει το σάλιο μέσα στην στοματική κοιλότητα. Την παρωτίδα διασχίζει ένα σημαντικό κινητικό νεύρο, το προσωπικό, το οποίο διαχωρίζεται στους τελικούς κλάδους του εντός αυτής και διαιρεί την παρωτίδα σε ένα επιπολής και ένα εν τω βάθει λοβό. Οι κλάδοι του προσωπικού νεύρου νευρώνουν τους μιμικούς μύες του προσώπου.

Όγκοι παρωτίδος
Όγκοι, καλοήθεις ή κακοήθεις, μπορούν να δημιουργηθούν στον αδένα ως αποτέλεσμα ανώμαλης ανάπτυξης μέρους αυτού, ενώ στην πλειονότητα αυτών δεν έχει ανεβρεθεί κάποιος παράγοντας κινδύνου. Αν και 80% των όγκων της παρωτίδας είναι καλοήθεις, συστήνεται η αφαίρεση τους καθώς γενικά συνεχίζουν να μεγαλώνουν, προκαλούν δυσμορφία στο πρόσωπο και με την πάροδο του χρόνου υπάρχει μικρή πιθανότητα εξαλλαγής σε κακοήθεια στο πλειόμορφο αδένωμα, το οποίο είναι ο πιο συχνός καλοήθης όγκος.

Η εμφάνιση μιας διόγκωσης στην περιοχή της κάτω γνάθου (σαγονιού) ή της παρειάς (μάγουλο) ή στην περιοχή μπροστά και κάτω από το πτερύγιο του αυτιού μπορεί να υποδηλώνει όγκο της παρωτίδας και χρήζει διερεύνησης.
Η βιοψία με λεπτή βελόνη (FNA) και ο υπέρηχος συμβάλλουν στην διάγνωση, η απεικόνιση με Μαγνητική Τομογραφία είναι απαραίτητη στους όγκους του εν τω βάθει λοβού, που μπορεί να επεκτείνονται στο γναθοφαρυγγικό διάστημα ή στο πλάγιο φαρυγγικό τοίχωμα και είναι ιδιαίτερα δύσκολοι στην αφαίρεση. Όμως το τελικό αποτέλεσμα θα το δώσει η ιστολογική εξέταση (βιοψία) μετά από την εξαίρεση του όγκου.

Η απότομη αύξηση, ο πόνος, η παράλυση του προσωπικού νεύρου ή η εξέλκωση του δέρματος αποτελούν στοιχεία πιθανής κακοήθειας. Συνήθως οι καλοήθεις όγκοι εμφανίζονται ως μαλακή, ευκίνητη και ανώδυνη μάζα στο πρόσωπο. Οι συνηθέστεροι καλοήθεις όγκοι της παρωτίδας είναι το πλειόμορφο αδένωμα και το κυσταδενολέμφωμα (ή όγκος Warthin),ο οποίος σε ένα ποσοστό 10% εμφανίζεται αμφοτερόπλευρα, ενώ οι πιο συχνοί κακοήθεις είναι το βλεννοεπιδερμοειδές καρκίνωμα και ο κυψελοειδής όγκος.

Παρωτιδεκτομή ονομάζεται η χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης όλης ή μέρους της παρωτίδας μαζί με τον όγκο.
Δεν θα ήταν υπερβολή να θεωρηθεί ότι η χειρουργική της παρωτίδας αποτελεί την χειρουργική του προσωπικού νεύρου, το οποίο νευρώνει και κινεί όλους τους μύες έκφρασης του προσώπου και βλάβη αυτού προκαλεί δυσμορφία στο μέτωπο, τα βλέφαρα και το στόμα.

Γι’αυτό, εκτός από την εμπειρία του χειρουργού, κατά τη διάρκεια της επέμβασης πρέπει να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ανεύρεση και προστασία του προσωπικού νεύρου. Έτσι χρησιμοποιείται μικροσκόπιο, χειρουργικοί μεγεθυντικοί φακοί (λούπες) καθώς και νευροδιεγέρτης (monitoring) για την αναγνώριση, παρακολούθηση της πορείας του νεύρου και την επιβεβαίωση της ακεραιότητας του στο τέλος της επέμβασης. Σπάνια, σε κακοήθειες μπορεί να χρειαστεί και η διατομή του προσωπικού νεύρου αν διηθείται από τον όγκο.
Δεν θεωρείται σωστή χειρουργική τεχνική η εκπυρήνιση του όγκου, δηλαδή η αφαίρεση μόνο του όγκου, χωρίς πρώτα να αναγνωρισθεί το προσωπικό νεύρο και αποκολληθεί από την παρωτίδα. Μέριμνα λαμβάνεται και για την μετέπειτα ουλή στο δέρμα του προσώπου και γίνεται πλαστική ραφή, η οποία κατά κανόνα δεν αφήνει σημάδι στο πρόσωπο.

Πάππας Ζήσης, Διευθυντής ΩΡΛ, Ευρωκλινική Αθηνών
  • Share This