H χειρουργική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης ως περιστατικό ημέρας (Day Clinic)

Αρχική / Άρθρα / Ευρωκλινική Αθηνών / Γενική Χειρουργική / H χειρουργική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης ως περιστατικό ημέρας (Day Clinic)
logo-group-greek

Η αποκατάσταση των κηλών είναι η δεύτερη πιο συχνή επέμβαση μετά τη σκωληκοειδεκτομή, φτάνοντας το 17,2% όλων των χειρουργικών επεμβάσεων στη Γαλλία και το 24,1% στις ΗΠΑ.

Η λέξη «κήλη» προέρχεται από την αρχαία ελληνική γλώσσα και σημαίνει οίδημα, πρήξιμο. Πρόκειται, λοιπόν, για κάθε διόγκωση που παρατηρείται σε ένα όργανο , η οποία φυσιολογικώς δεν θα έπρεπε να υπάρχει, με την προϋπόθεση ότι καλύπτεται από ιστό.

Η κήλη παρουσιάζεται ως μια διόγκωση μαλθακή, ευπίεστη, ανώδυνη που εύκολα εξαφανίζεται με την κατάκλιση ή με ήπιους χειρισμούς. Για πολλές δεκαετίες οι ασθενείς υποβάλλονταν στις παραδοσιακές τεχνικές αποκατάστασης με συμπλησίαση των ιστών υπό τάση. Τα τελευταία χρόνια, όμως, το σκηνικό έχει αλλάξει εντυπωσιακά, με την επανάσταση που έφεραν στην αντιμετώπιση των κηλών, πρώτον η χρήση των συνθετικών προθέσεων και δεύτερον, οι ανοιχτές και λαπαροσκοπικές χωρίς τάση, τεχνικές αποκατάστασης.

Στα πλαίσια του 20ου Ιατρικού Συνεδρίου Ενόπλων Δυνάμεων που έλαβε χώρα πρόσφατα στην Θεσσαλονίκη, παρουσιάστηκε η εμπειρία μας στην Ευρωκλινική Αθηνών.
Οι ανακοινώσεις αφορούσαν την πλαστική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης κατά Lichtenstein (χωρίς τάση), με την χρήση διπλού πλέγματος (PHS) ή Vipro II την τελευταία τριετία.

Πρόκειται για μια τεχνική απλή, πολύ καλά ανεκτή από τους ασθενείς, ενώ είναι σημαντική η δυνατότητα εκτέλεσής της υπό τοπική αναισθησία.
Ο ασθενής παρακινείται για γρήγορη κινητοποίηση και η μετεγχειρητική αναλγησία αποτελείται μόνο από αντιφλεγμονώδη, ενώ είναι σε θέση να φύγει από το νοσοκομείο μέχρι και 2 ώρες μετά το χειρουργείο.

Η επιστροφή στις φυσιολογική δραστηριότητα και ασχολία του ασθενούς κυμαίνεται από 7 έως 10 ημέρες.
Επιπλέον, τα ποσοστά υποτροπής είναι πολύ χαμηλά και στις περισσότερες σειρές αναφέρονται στο 1-1,5%.
Η εκτέλεση της τεχνικής με τοπική αναισθησία δεν απαιτεί προεγχειρητικό έλεγχο παρά μόνο στους ασθενείς, οι οποίοι εμφανίζουν σημεία αναιμίας ή είναι υπό θεραπεία με διουρητικά.

Η τοπική αναισθησία, εκτός από το οικονομικό όφελος, παρέχει και άλλα πλεονεκτήματα, όπως ή δυνατότητα συνεργασίας του ασθενούς, η αποφυγή των επιπλοκών της γενικής αναισθησίας, η δυνατότητα άμεσης κινητοποίησης του ασθενούς και η εκτέλεση της τεχνικής σε εξωτερικούς ασθενείς.

Εν τούτοις στην Ελλάδα η νοοτροπία των ασθενών διαφέρει σημαντικά.Πολλοί από αυτούς δεν δέχονται να χειρουργηθούν υπό τοπική αναισθησία, επιθυμούν να παραμείνουν στο νοσοκομείο περισσότερο από όσο είναι πραγματικά απαραίτητο, ενώ το είδος της αναισθησίας δεν επηρεάζει το κόστος της επέμβασης στον ίδιο βαθμό με άλλες χώρες. Έτσι οι περισσότεροι ασθενείς στην Ελλάδα επιλέγουν τη γενική αναισθησία.

Διευθυντής τμήμα Γενικής Χειρουργικής
  • Share This