Διαδερμική Ενδοαγγειακή Αντιμετώπιση Παθήσεων της Θωρακικής Αορτής (TEVAR)

Παθήσεις θωρακικής αορτής

1. Ιστορική Αναδρομή

Η διαδερμική αντιμετώπιση των παθήσεων της θωρακικής αορτής (Thoracic ΕndoVascular Aortic Repair; TEVAR) αποτελεί ένα απαιτητικό πεδίο χειρουργικής πρόκλησης επειδή πρέπει να εφαρμοσθούν ιδιαίτερα πολύπλοκες καρδιοχειρουργικές μέθοδοι και τεχνικές. Αρχικά, από το1951 η ανοικτή θωρακοτομή με εκτομή και αντικατάσταση των ανευρυσμάτων όπως προτάθηκε από τους Denton Cooley και Michael DeBakey αποτελούσε την θεραπευτική προσέγγιση εκλογής.. Ορόσημο στη χειρουργική αντιμετώπιση των αορτικών παθήσεων αποτέλεσε η εισαγωγή νέων, λιγότερο επεμβατικών μεθόδων, πού περιλάμβαναν την ενδοαγγειακή τοποθέτηση αορτικών προθέσεων δια μέσω καθετήρων, από τον Dr. Nikolay Volodos και την ομάδα του το 1984 στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Οι μελέτες που ακολούθησαν έδειξαν ότι η ενδοαγγειακή αορτική επιδιόρθωση (TEVAR) μπορούσε να πραγματοποιηθεί  επιτυγχάνοντας ιδιαίτερα καλά αποτελέσματα.

2. Ζώνες Πρόσφυσης

Ιδιαίτερη σημασία για την καλύτερη αποτελεσματικότητα της τεχνικής έχει η ενδελεχής προεγχειρητική μελέτη της ανατομίας και αρχιτεκτονικής των αρτηριών εισόδου των καθετήρων αλλά και της πάσχουσας αορτής.

Mε βάση τις «ζώνες πρόσφυσης» διακρίνονται πέντε ανατομικά επίπεδα στην θωρακική αορτή : (Ζώνη 0 -4).

3. Τοποθέτηση του Ενδοαυλικού μοσχεύματος

H τοποθέτηση του ενδοαγγειακού μοσχεύματος γίνεται μέσω ενός εξειδικευμένου καθετήρα ο οποίος εισάγεται συνήθως από τη κοινή μηριαία αρτηρία είτε με ανοιχτή τομή είτε διαδερμικά με παράλληλη χρήση συσκευών διαδερμικής σύγκλισης του σημείου της παρακέντησης της.

4. Ενδείξεις Θωρακικής Ενδοαγγειακής Αντιμετώπισης (TEVAR)


Η ενδοαγγειακή μέθοδος TEVAR μπορεί να έχει εφαρμογή με συγκεκριμένες ενδείξεις σε διάφορες παθήσεις της θωρακικής αορτής σύμφωνα με την Αμερικανική Καρδιοχειρουργική Εταιρεία.

4.1.Tα ανευρύσματα της κατιούσας θωρακικής αορτής αποτελούν μία από τις κυριότερες και συχνότερες ενδείξεις TEVAR.

Αξιοσημείωτα είναι και τα αποτελέσματα μίας πρόσφατης (2019) αναδρομικής μελέτης του περιοδικού Journal of the American College of the Cardiology , κατά την οποία η μέση επιβίωση ασθενών που υποβλήθηκαν σε TEVAR ξεπερνούσε το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών που υποβλήθηκαν σε ανοικτό χειρουργείο, καταδεικνύοντας την υπεροχή της τεχνικής αυτής σε περιπτώσεις ανευρυσμάτων της κατιούσας θωρακικής αορτής αλλά και προτείνοντας ως ένδειξη πρώτης επιλογής την τεχνική TEVAR στους Αμερικανούς ασφαλισμένους (Medicare beneficiaries) με ανεύρυσμα κατιούσας θωρακικής αορτής.

4.2. Επιπλεγμένος Αορτικός Διαχωρισμός Τύπου Β (cTBAD)


Ο διαχωρισμός τύπου Β κατά Stanford περιλαμβάνει τις περιπτώσεις διαχωρισμών όπου η αρχική ρήξη του αορτικού ενδοθηλίου (intimal tear) εντοπίζεται ανατομικά μετά την έκφυση της αριστεράς υποκλειδίου αρτηρίας. Ο διαχωρισμός όπως επεκτείνεται περιφερικά μπορεί να είναι είτε μη επιπλεγμένος είτε επιπλεγμένος Συνήθως στις «μη επιπλεγμένες» περιπτώσεις διαχωρισμών τύπου Β προτιμάται η συντηρητική αντιμετώπιση επειδή οι ασθενείς αυτοί όταν υποβάλλονται σε ανοικτή χειρουργική επέμβαση εμφανίζουν υψηλό ποσοστό επιπλοκών.

Επίσης και από μία πρόσφατη (2019) πολυκεντρική μελέτη από τη Γερμανία φαίνεται ότι σε περιπτώσεις  διαχωρισμών τύπου Β η ενδοαγγειακή θεραπεία με TEVAR πλεονεκτεί έναντι του ανοικτού χειρουργείου.

4.3. Εστιακό Μονήρες Έλκος της Αορτής – Ενδοτοιχωματικό αιμάτωμα

4.4 Αορτικό Τραύμα

H TEVAR έχει καθιερωθεί για την αντιμετώπιση ασθενών μετά από τραύματα  που περιλαμβάνουν και τη κατιούσα θωρακική αορτή .

4.5. Αντιμετώπιση Παθήσεων Αορτικού Τόξου


Οι περιπτώσεις ανευρυσμάτων αορτικού τόξου χωρίς συνοσηρότητες  οι τεχνικές ανοιχτής ολικής αντικατάστασης παραμένουν θεραπεία εκλογής, ενώ η χρήση της υβριδικής θεραπείας περιορίζεται για συγκεκριμένες ομάδες ασθενών

4.6 Θωρακοκοιλιακά ανευρύσματα

Τα θωρακοκοιλιακά ανευρύσματα με συνοσηρότητες δύναται να αντιμετωπιστούν ενδαγγειακά (τάξη ΙΙb) ενώ όταν δεν υπάρχουν συνοσηρότητες μπορούν να αντιμετωπισθούν και με ανοικτή χειρουργική θεραπεία. Στη σύγχρονη εποχή, καταστρώνονται ιδιαίτερες έρευνες έτσι ώστε να καταστεί τελικά εφικτό κάθε μόσχευμα να παρασκευάζεται με τρισδιάστατο εκτυπωτή.

5. Αντενδείξεις για Θωρακική Ενδοαγγειακή Αντιμετώπιση

Κατά τις προεγχειρητικές εξετάσεις του ασθενούς θα πρέπει να πραγματοποιηθεί και έλεγχος όλων των ανατομικών και παθολογοανατομιών παραμέτρων της αορτής ώστε να τεθεί η ένδειξη ή η απόρριψη υποψηφιότητας ενδοαγγειακής θεραπείας (TEVAR).

6. Επιπλοκές της Θωρακικής Ενδοαγγειακής Αντιμετώπισης

Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση των αορτικών παθήσεων μπορεί να συνοδεύεται και από  επιπλοκές οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι: αποφρακτικό εγκεφαλικό επεισόδιο παραπάρεση ή παραπληγία (2-15%), περιφερική ισχαιμία, ενδοδιαρροές και πρόωρο θάνατο.

7. Εξετάσεις παρακολούθησης

8. Για την έγκαιρη ανίχνευση μετεγχερητικών προβλημάτων μετά από θεραπεία αορτικών παθήσεων,] η αξονική τομογραφία θώρακα και κοιλιακής χώρας θεωρείται μέθοδος εκλογής

 

9. Συμπεράσματα


Τα πλεονεκτήματα της Θωρακικής Ενδοαγγειακής Αορτικής Επιδιόρθωσης (TEVAR) στην επιβίωση των ασθενών με παθήσεις της αορτής, έχουν οδηγήσει στην καθιέρωσή της στη σύγχρονη θεραπευτική φαρέτρα, σε σύγκριση με τις παλαιότερες μεθόδους του ανοικτού χειρουργείου. Ακόμη, συνεχίζει να εξελίσσεται και με την πάροδο του χρόνου, κερδίζοντας ολοένα και περισσότερο έδαφος στη θεραπεία των ανευρυσμάτων της κατιούσης θωρακικής αορτής, αλλά και επιλεγμένων αορτικών διαχωρισμών τύπου Β, διαβρωτικών αορτικών ελκών και τραυμάτων της αορτής παρουσιάζοντας σημαντική μείωση στη νοσηρότητα και θνητότητα συγκριτικά με τις επεμβάσεις ανοικτού χειρουργείου


    Ζητήστε ραντεβού online

    Συμπληρώστε τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα & ένας εκπρόσωπός μας θα επικοινωνήσει σύντομα μαζί σας




    Πατώντας αποδοχή, συναινείτε στη συλλογή ή/και επεξεργασία των παραπάνω στοιχείων σας από την Ευρωκλινική, αποκλειστικά για την αποστολή ενημερώσεων σχετικά με νέες υπηρεσίες, προϊόντα και δράσεις μας. Περισσότερα εδώ

    ή καλέστε μας στα: 210 64 16 800 & 210 64 16 801