Τμήμα Αυτοάνοσων Νοσημάτων

ΥΨΗΛΗ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

μοιραστείτε το:

Τμήμα Αυτοάνοσων Νοσημάτων

Το Τμήμα Αυτοάνοσων Νοσημάτων της Ευρωκλινικής Αθηνών, αποτελεί τμήμα υψηλής εξειδίκευσης  προσφέροντας υπηρεσίες υψηλού επιπέδου εξασφαλίζοντας γρήγορη και ορθή διερεύνηση και διάγνωση των ασθενών με αυτοάνοσα  νοσήματα και έγκαιρη, τεκμηριωμένη και αποτελεσματική αντιμετώπιση.

Κλείστε ραντεβού με την Καθηγήτρια, κα Σκοπούλη Φωτεινή, Διευθύντρια Παθολόγος, Ευρωκλινική Αθηνών

Για να κλείσετε ραντεβού καλέστε στο 210 64.16.101- 139 (Δευτ. - Παρ. 08:00-16:00) ή πατήστε:

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Please leave this field empty.

Περιγραφή Υπηρεσίας

Εξειδικευμένες Υπηρεσίες:

Το Τμήμα Αυτοάνοσων Νοσημάτων της Ευρωκλινικής Αθηνών, αποτελεί τμήμα υψηλής εξειδίκευσης  προσφέροντας υπηρεσίες υψηλού επιπέδου εξασφαλίζοντας γρήγορη και ορθή διερεύνηση και διάγνωση των ασθενών με αυτοάνοσα  νοσήματα και έγκαιρη, τεκμηριωμένη και αποτελεσματική αντιμετώπιση.

Επιστημονικό Προσωπικό:

Το Τμήμα Αυτοάνοσων Νοσημάτων  τελεί υπό τη διεύθυνση και την καθοδήγηση της Καθηγήτριας Φωτεινής Ν Σκοπούλη. Η Κα Σκοπούλη διαθέτει πολυετή εμπειρία στον τομέα των συστηματικών αυτοανόσων νοσημάτων (μπορείτε να δείτε το πλήρες βιογραφικό της πατώντας εδώ). Το τμήμα στελεχώνεται επίσης από ρευματολόγους και εξειδικευμένους παθολόγους. Ταυτόχρονα υποστηρίζεται από το σύνολο των ιατρικών και διαγνωστικών τμημάτων της Κλινικής.

Στην Ευρωκλινική Παίδων λειτουργεί επίσης τμήμα αυτοανόσων νοσημάτων για την αντιμετώπιση των παιδιών με αυτοάνοσα νοσήματα, με υπεύθυνη την εξειδικευμένη παιδίατρο Ρουμπίνη Σμέρλα

Εξατομικευμένη διάγνωση – αντιμετώπιση:

Κάθε ασθενής με αυτοάνοσο νόσημα αντιμετωπίζεται εξειδικευμένα τόσο όσο αφορά στη διάγνωση όσο και τη θεραπεία.

Η διαγνωστική προσπέλαση και η παρακολούθηση του ασθενή στηρίζεται στην ενδελεχή του εξέταση και υποβοηθείται από τις ειδικές ανοσολογικές εξετάσεις που διενεργούνται στο εργαστήριο της Ευρωκλινικής υπό την επίβλεψη του Τμήματος Αυτοανόσων Νοσημάτων.

Ο αναγκαίος απεικονιστικός έλεγχος γίνεται στο ακτινολογικό τμήμα με ακτινογραφίες, υπερηχογραφία και εξελιγμένης γενιάς αξονική και μαγνητική τομογραφία.
Οι βιοψίες χείλους, δέρματος-μυός, περιτονίας, κροταφικής αρτηρίας, νεφρών, πνευμόνων, γαστρεντερικού σωλήνα, ήπατος, μυελού των οστών, όταν ενδείκνυται να γίνουν, διενεργούνται από τα μέλη του τμήματος, εξειδικευμένους πνευμονολόγους, γαστρεντερολόγους, χειρουργούς ή επεμβατικούς ακτινολόγους και η ιστολογική τους εικόνα αξιολογείται από εξειδικευμένους παθολογοανατόμους.
Η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη (Ηλεκτρομυογράφημα-Ηλεκτρονευρογράφημα) των νεύρων και των μυών γίνεται από εξειδικευμένο νευρολόγο.

Ιατρικές Υποδομές:

Οι περισσότεροι ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα διαγιγνώσκονται και παρακολουθούνται στο εξωτερικό ιατρείο.

Πολλοί από τους ασθενείς υποβάλλονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε ενδοφλέβια χορήγηση φαρμάκου (βιολογικούς παράγοντες, χορήγηση ανοσοκατασταλτικών, διφοσφωνικών) στο τμήμα Ημερήσιας Νοσηλείας (ODC) από εξειδικευμένο και έμπειρο νοσηλευτικό προσωπικό υπό την εποπτεία των γιατρών του τμήματος.

Αν η κατάσταση του ασθενή χρειάζεται νοσηλεία στο νοσοκομείο, νοσηλεύεται σε θαλάμους των ορόφων της Ευρωκλινικής με άριστη νοσηλευτική φροντίδα υπό την εποπτεία των γιατρών του Τμήματος.

Αν η κατάσταση του ασθενή απαιτεί  εντατική φροντίδα υποστηρίζεται από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας της Ευρωκλινικής.

Στο τμήμα αυτοανόσων νοσημάτων διενεργούνται επίσης πολυκεντρικές κλινικές μελέτες ελέγχου της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας νέων φαρμάκων για τη θεραπεία των αυτοανόσων  νοσημάτων.

Αυτοάνοσα νοσήματα: τι είναι, διάγνωση και αντιμετώπιση

Τα αυτοάνοσα νοσήματα εμφανίζονται όταν για κάποιο άγνωστο λόγο το ανοσοποιητικό σύστημα στρέφεται εναντίον του ίδιου του οργανισμού. Τα νοσήματα αυτά εκδηλώνονται από διάφορα συστήματα και όργανα του οργανισμού, όπως είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα, οι αδένες, το γαστρεντερικό και αναπνευστικό σύστημα, οι νεφροί κ ά. και κατά κανόνα είναι χρόνια. Προσβάλουν όλες τις ηλικίες με ιδιαίτερη προτίμηση στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

Ποια είναι τα κοινότερα συστηματικά αυτοάνοσα νοσήματα:

  1. Ρευματοειδής αρθρίτιδα
  2. Οροαρνητικές σπονδυλαρθρίτιδες ( μεταλοιμώδης, ψωριασική, εντεροπαθητική αρθρίτιδα και αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα)
  3. Σύνδρομο του Sjogren
  4. Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (προσβάλει το δέρμα, τις αρθρώσεις, τα νεφρά, τον εγκέφαλο και άλλα όργανα)
  5. Φλεγμονώδεις μυοσίτιδες
  6. Σκληρόδερμα (νόσος του συνδετικού ιστού που προκαλεί αλλαγές στο δέρμα , στα αιμοφόρα αγγεία , στους μύες και στα εσωτερικά όργανα)
  7. Αγγειϊτιδες μικρών και μεγάλων αγγείων
  8. Αλληλοεπικαλυπτόμενα σύνδρομα
  9. Αυτοάνοση ηπατίτιδα, χολαγγειίτιδα
  10. Σύνδρομο σχετιζόμενο με ανοσοσφαιρίνη G4

Που οφείλονται:

Οι παράγοντες που οδηγούν το ανοσολογικό σύστημα να αναγνωρίζει δικά του στοιχεία σαν ξένα φαίνεται ότι είναι πολλοί και μη καλά τεκμηριωμένοι μέχρι σήμερα. Μπορούμε όμως να τους κατατάξουμε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

  1. Σε παράγοντες που αφορούν το γενετικό υπόστρωμα του καθένα. Διάφορα αυτοάνοσα νοσήματα εμφανίζονται σε άτομα μιας οικογένειας.
  2. Στο ορμονικό περιβάλλον του οργανισμού. Τα περισσότερα αυτοάνοασα νοσήματα εκδηλώνονται σε γυναίκες, ορισμένα κατά την αναπαραγωγική ηλικία και άλλα στην εμμηνόπαυση.
  3. Σε περιβαλλοντικούς παράγοντες είτε αυτοί είναι λοιμώδεις δηλαδή μικροβιακές ή ιογενείς λοιμώξεις, είτε είναι το στρες. Όλοι αυτοί οι παράγοντες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και οδηγούν στην εμφάνιση των αυτοάνοσων νοσημάτων.
  4. Κυρίαρχο ρόλο στην έναρξη και έξαρση των αυτοανόσων νοσημάτων παίζει η ψυχική καταπόνηση.

Διάγνωση:

Η διάγνωση των αυτοάνοσων νοσημάτων βασίζεται στην λεπτομερή λήψη ιστορικού, την ενδελεχή κλινική εξέταση και συμπληρώνεται με τις ανοσολογικές εξετάσεις που πραγματοποιούνται επί τη βάσει των ευρημάτων από την κλινική εξέταση. Για τον ακριβή καθορισμό της βλάβης του πάσχοντος οργάνου και της επιλογής της κατάλληλης θεραπευτικής αντιμετώπισης μερικές φορές είναι απαραίτητο να γίνει και βιοψία του οργάνου.

Θεραπεία:

Η θεραπευτική αντιμετώπιση σε κάθε ασθενή με συστηματικό αυτοάνοσο νόσημα είναι εξειδικευμένη και εξαρτάται από τη βαρύτητα της νόσου, την προσβολή των συγκεκριμένων οργάνων, την ηλικία του ασθενή και τη συνύπαρξη άλλων νοσημάτων. Κυμαίνεται από απλά προφυλακτικά μέτρα μέχρι τη χορήγηση ανοσοκατασταλτικών και ανοσοτροποιητικών φαρμάκων.

Σημαντικό ρόλο, στην ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της νόσου παίζει η ίδια η εκπαίδευση των ασθενών σχετικά το νόσημά τους καθώς επίσης και η συμβολή παραϊατρικών επιστημόνων όπως φυσιοθεραπευτών, ψυχολόγων, διαιτολόγων και κοινωνιολόγων.

 

Σχετικές Υπηρεσίες