Ιλαρά: Γιατί πρέπει όλοι να εμβολιαστούν!

Home / Άρθρα / Ευρωκλινική Παίδων / Ιλαρά: Γιατί πρέπει όλοι να εμβολιαστούν!

Η Ιλαρά είναι ιογενής λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από τον παραμυξοϊό του γένους morbillivirus.  

Πως μεταδίδεται;

Μεταδίδεται κυρίως από το αναπνευστικό με σταγονίδια που εκπέμπουν οι ασθενείς και με αντικείμενα που μολύνθηκαν πολύ πρόσφατα και είναι εξαιρετικά μεταδοτική

Πότε μεταδίδεται;

Μεταδίδεται κατά τις τελευταίες 4-5 μέρες του χρόνου επώασης (χρόνος από την στιγμή που έρχεται κάποιος σε επαφή με τον ιό της ιλαράς μέχρι να εμφανίσει τα πρώτα συμπτώματα), σε όλο το καταρροϊκό στάδιο καθώς και κατά τις πρώτες μέρες του εξανθηματικού σταδίου. Ο χρόνος επώασης είναι 9-12 ημέρες, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να διαρκέσει ακόμα και 20 ημέρες, αφήνει δε, μόνιμη (για όλη την ζωή) ανοσία.

Κλινική εικόνα

Εμφανίζει τρία στάδια:

α) πρόδρομο (καταρροϊκό) στάδιο, με διάρκεια 2-4 ημέρων και συμπτώματα πυρετού έντονης καταρροής, βήχα, επιπεφυκίτιδας και φωτοφοβίας, β) εξανθηματικό στάδιο με διάρκεια 5-6 ημέρες, το οποίο χαρακτηρίζεται από ερυθρό εξάνθημα που γρήγορα εξαπλώνεται στο πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα και γ) στάδιο της αποδρομής (ανάρρωσης), όπου ο πυρετός σταδιακά υποχωρεί μαζί με το εξάνθημα.

Επιπλοκές

Οι επιπλοκές της Ιλαράς αφορούν το πεπτικό (διάρροια), το αναπνευστικό  όπως  (πνευμονία 6%, οξεία μέση ωτίτιδα 7% και το κεντρικό νευρικό σύστημα  (οξεία εγκεφαλίτιδα (0,1%). Οι ενήλικες νοσούν σπάνια από ιλαρά, αλλά πιο σοβαρά από τα παιδιά. Ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η νόσηση κατά την εγκυμοσύνη, η οποία σχετίζεται με αποβολή του εμβρύου, πρόωρο τοκετό  και νεογνό χαμηλού βάρους γέννησης. Σπάνια επιπλοκή είναι η υποξεία σκληρυντική πανεγκεφαλίτις (SSPE), η οποία μπορεί να εμφανιστεί 7 χρόνια μετά από την εκδήλωση της ιλαράς και οφείλεται σε βλάβη των εγκεφαλικών κυττάρων που προκαλείται από τον ιό της ιλαράς που παραμένει και πολλαπλασιάζεται μετά την αποδρομή της νόσου.

Διάγνωση

Η διάγνωση της Ιλαράς θα στηριχθεί στο ιστορικό έκθεσης και ανεπαρκούς εμβολιασμού, στην κλινική εικόνα και τα εργαστηριακά ευρήματα όπως:

  • Αντισώματα έναντι ιλαράς: IgM (ψευδώς αρνητική τις πρώτες 3 ημέρες),

IgG (2ος τίτλος μετά 10-14 μέρες) ή με απομόνωση του RNA του ιού της ιλαράς από αναπνευστικά δείγματα.

  • PCR

Σε ασθενείς στους οποίους η φλεβοπαρακέντηση δεν είναι δυνατή, μπορεί να ληφθεί σάλιο για δοκιμές IgM εξειδικευμένων για την ιλαρά. Η επαφή με μολυσμένο άτομο με οποιονδήποτε τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής επαφής, του σάλιου, ή της βλέννας μπορούν να προκαλέσουν λοίμωξη.

Θεραπεία

Δεν υπάρχει θεραπεία για την ιλαρά. Ο πυρετός αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση αντιπυρετικών, κατά προτίμηση παρακεταμόλης. Επίσης, συνιστάται χορήγηση υγρών και αποφυγή δραστηριοτήτων που κουράζουν τα μάτια (διάβασμα, τηλεόραση), τα οποία είναι ευερέθιστα. Η χορήγηση αντιβιοτικών δεν συνιστάται, εκτός και αν παρουσιαστούν επιπλοκές.

Ανοσία-Εμβόλιο

Άνοσοι θεωρούνται όσοι έχουν λάβει 2 δόσεις του εμβολίου ή έχουν νοσήσει στο παρελθόν από ιλαρά

 To εμβόλιο καλύπτει 3 ιογενή νοσήματα: της ιλαράς, της ερυθράς και της παρωτίτιδας.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το εμβόλιο αποτελείται από ενεργούς αλλά εξασθενημένους ιούς. Όταν λοιπόν κάποιος εμβολιάζεται, το ανοσοποιητικό του σύστημα καλείται να αντιμετωπίσει την ήπια λοίμωξη που εκδηλώνει, έτσι αποκτά μακρόχρονη ανοσία.

Το εμβόλιο συνιστάται να γίνεται υποδόρια σε δυο δόσεις σε ηλικία 12-15 μηνών και 4-6 ετών.

Σε περιοχές όπου υπάρχουν κρούσματα, ο εμβολιασμός του παιδικού πληθυσμού πρέπει να γίνεται σε ηλικία 12 μηνών. Επίσης, σε περίπτωση επιδημικής έξαρσης της ιλαράς, ο εμβολιασμός μπορεί να αρχίσει σε μικρότερη ηλικία και  χρειάζεται επανεμβολιασμός με το MMR στην ηλικία των 15 μηνών.

Ο ιός είναι εξαιρετικά μεταδοτικός και μπορεί να εξαπλωθεί ραγδαία, ειδικά σε περιοχές με χαμηλό ποσοστό εμβολιαστικής κάλυψης. Υπολογίζεται πως το 2006 καταγράφηκαν 242.000 θάνατοι από ιλαρά παγκοσμίως. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 663 θανάτους ημερησίως ή 27 θανάτους ανά ώρα. Εάν ο εμβολιασμός σταματούσε, τα κρούσματα ιλαράς θα κυμαίνονταν στα επίπεδα της προ εμβολιασμού εποχής και εκατοντάδες ανθρώπων θα πέθαιναν λόγω της νόσου.

Τα εμβόλια έχουν προσφέρει πολλά και μαζί με το καθαρό νερό αποτέλεσαν το σημαντικότερο παράγοντα παρέμβασης στη δημόσια υγεία.

Η αντιεμβολιαστική εκστρατεία θα πρέπει να σταματήσει, γιατί η άρνηση επιφέρει δυσάρεστα αποτελέσματα, αύξηση των νοσημάτων και κίνδυνο για όλο το πληθυσμό. Η σκέψη και ο προβληματισμός μπορεί να φέρουν την πρόοδο.

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι μεγαλύτερη αξία της ζωής είναι η ίδια η υγεία και για τον λόγο αυτό οφείλει να διαφυλαχθεί, με κάθε τρόπο.

Ιωάννης Παπαδάτος

Παιδίατρος – Εντατικολόγος, Διευθυντής ΜΕΘ, Ευρωκλινική Παίδων

Γεωργία Σιδερή

Παιδίατρος – Εντατικολόγος, Αναπληρώτρια Διευθύντρια ΜΕΘ, Ευρωκλινική Παίδων

 

 

 

  • Share This